Ik heb hier een aantal diesel-locomotieven  beschreven, die tot  in Friesland ,Groningen en noord Drenthe  te zien waren. Op het emplacement van Groningen en Leeuwarden stonden in de jaren zestig heel veel sikjes en locomotieven van de serie 600 De serie 400 kwam ook  op het traject van Drachten terecht. De 2400 was dagelijks in het hele noorden te zien. Meestal hadden deze locomotieven een sleep van zo'n 30 gesloten houten goederenwagons. Soms zag je ze  met een sleep rongenwagens of ketelwagens. Ook in Delfzijl en bij de haven van Harlingen waren rangeerlocomotieven te zien. Zo'n 2400 moest ook echt hard werken en je kon hem al in de verte horen aankomen soms met een zwarte pluim rook uit de schoorsteen .


.

DE serie 2000 uit Amerika  . Fotoverzameling Robert van Wissen .

Dit is een diesel elektrische locomotief van het Amerikaanse leger. In de oorlog kwamen deze machines naar Europa. Ze hadden twee draaistellen en de cabine zat in het midden van de loc. De NS kocht een twintig tal locomotieven en ze reden hier onder de serie 2000.  Later werden er Nederlandse motoren in de locomotieven gebouwd . Hoewel ze Zwolle als depot hadden stonden ze in de jaren vijftig regelmatig bij de locloods van Groningen. In de jaren zestig verdwenen ze van het spoor.

 

Een locomotor in Stadskanaal.  foto W Mensinga.


 De locomotor serie 201-369 . Deze serie was veel op emplacementen te zien. De meeste sikken zijn bij werkspoor gebouwd. De dieselelektrische locomotieven waren ook aan de buitenkant te bedienen. De kracht bron was een 3  cilinder Stork-Ricardo 4 tact diesel.  De koeling geschiedde door middel van dieselolie  De sik dankt zijn naam aan zijn geluid van de fluit die naast de schoorsteen zit . De fluit werkte op de afvoergassen van de uitlaat . Aangezien dit geen constante luchtstroom is gaf de fluit een mekkered geluid. Voor deze serie waren er al andere sikken gebouwd o.a. met benzinemotoren. De sikjes zijn zeer succesvol en zijn nog tot de jaren tachtig te zien. Je zag ze in Veendam,Harlingen,Stavoren, op het NFLS traject enz. Er is ook een site over de sik zie http://www.locomotor.nl/ 

SIK 291 Foto. B Brongers.


Bij het restaurant van  Perron 3 in Tynaarlo stond vroeger het station van Tynaarlo. Als aandenken aan dit spoor verleden staat hier nu een oude NS sik.


De eerste sikken van Nederland ook wel de oersikken genoemd hadden benzine motoren en een mechanische aandrijving . Deze machines waren bedoeld voor rangeer doeleinden.  De  NS maakte na het succes van de oersik een nieuwe serie sikken die tot in de jaren  negentig nog te zien waren. Ze werden uitgevoerd in een donker groene kleur met een zwart  onderstel . Het gaat hier om de diesel elektrische uitvoering, net zoals de sik bij Perron 3 .  Deze sik uit 1938 is uitgerust met een Stork 3 cilinder dieselmotor  De sikken konden zo’n 60 km per uur rijden.  Het gewicht van deze locomotieven was 21 ton. Begin de jaren zeventig kregen de sikken hun geel met grijze kleuren .  Ook de sik bij Perron 3 had zijn gele NS kleur toen hij gekocht werd. Toen de sik  in Tynaarlo geplaatst werd,  besloot Hendrik Pots om voor de oude groene kleur te kiezen. De sik deed een aatal weken daavoor nog dienst in Rotterdam. De 291 is per dieplader vervoerd naar Tynaarlo.

 

 Op de foto de Stork -Ricardo drie cilinder. Foto W Mensinga.


De motor is brandsof gekoeld. Aan de linkerkant is de brandstofpomp en het vliegwiel te zien. 


zijn er ook mensen (rangeerders ) die meer van de historie van deze loc weten? 

 

 


 


Locomotief van de serie 600.    Foto W Mensinga.

 De NS serie 601-665 dit was een Engelse diesel elektriche locomotief.  De drie assige locomotief  had een vermogen van 400 pk . Er zat een behoorlijke overbrenging in die de loc een snelheid gaf van 32  per uur . Er kwam hier ook een serie op het spoor met een motor van Stork Thomassen. Dit werd de serie 701-715. Dan had je nog een aantal locomotieven die geen mogelijkheid hadden om de trein te voorzien van lucht voor de remmen. Dit was de serie 511-545. Begin de jaren zeventig maakte de 615 regelmatig een slag van Groningen naar Drachten .

 

Boven een Frans diesellocomotiefje van de VAM . Foto  w Mensinga

Dit is een Franse machine van Moyse. De locomotief is 150 pk en van het type bn124ha150gm. Bij de VAM werden ze gebruikt om de wagons met vuilnis naar het bedrijf te brengen .


Op de foto de NS 2400 in Waterhuizen . Foto Jan Wagenaar.

De 2401-2530 is een diesel elektrische locomotief die in 1955 in dienst kwam . Deze Franse locomotief woog 60 ton. Ze hebben lange tijd in de roodbruine kleur rond gereden. Ze waren hier jaren lang te zien met een sleep houten gesloten goederenwagens. Later werden dit container treinen. Ze konden een snelheid halen van 80 km per uur . In de jaren negentig verdwijnen ze van het spoor . Gelukkig zijn er een aantal bewaard gebleven .


 

Een 2200 bij de halte  van Grijpskerk . Foto Jan Wagenaar. Een 2200 in een gele uitvoering. Foto W. Mensinga

In 1955 werden de eerste 2200 locomotieven ingezet. Het waren grote machines van 14 meter lang en 72 ton zwaar ! Ze werden door  Allan  gebouwd en de motoren kwamen van Stork. De dieselelektrische locomotieven konden 100 kilometer per uur halen. De eerste machines waren roodbruin van kleur en hadden een gele bies aan de voorkant. De locomotief werd gedragen door twee draaistellen  De krachtbron was een 8 cilinder dieselmotor met een verbruik van 1 liter per kilometer  Deze locomotieven van Amerikaans ontwerp pasten uitsteken in het noorden thuis . Men zag ze zo'n beetje op alle lijnen. Met lange slepen goederenwagens. In de jaren zeventig zag je ze ook rijden met blauwe plan E DE rijtuigen   Bijnaam de klompentrein. Als het koud was zag je achter de 2200 ook nog een verwarmings wagen. Als je in de winter voor het spoor zat te wachten zag je soms stoom achter de laatste wagon weg komen .